Μικροβιολογικός έλεγχος 2018-02-06T16:50:52+00:00

Μικροβιολογικός έλεγχος

Τι περιλαμβάνει;

Ο πλήρης μικροβιολογικός έλεγχος περιλαμβάνει:

  • μικροσκοπική παρατήρηση νωπού παρασκευάσματος για Πρωτόζωα (π.χ. τριχομονάδες),
  • μικροσκοπική παρατήρηση κεχρωσμένου παρασκευάσματος για πυοσφαίρια, βακτήρια και μύκητες,
  • αερόβια καλλιέργεια,
  • αναερόβια καλλιέργεια,
  • ειδική εξέταση με την πιο αξιόπιστη μέθοδο (PCR), για 5 μικρόβια:
  1. Ureaplasma urealyticum
  2. Ureaplasma parvum
  3. Mycoplasma genitalium
  4. Mycoplasma hominis
  5. Chlamydia trachomatis

Αν και μόνο ένας πλήρης έλεγχος εξασφαλίζει τον εξεταζόμενο, έχουμε παρατηρήσει ότι άλλα εργαστήρια περιορίζονται στο να κάνουν μόνο αερόβια καλλιέργεια ή εξετάζουν μόνο για 1 ουρεόπλασμα (το Ureaplasma urealyticum) και για 1 μυκόπλασμα (το Mycoplasma hominis).

Αν ο όγκος του σπέρματος είναι πολύ μικρός ή πολύ μεγάλος, ή αν το σπέρμα είναι πολύ παχύρευστο. Πρακτικά, ο όγκος πρέπει να είναι μεγαλύτερος από φουντούκι και μικρότερος από κεράσι, η δε ρευστότητα να μοιάζει με αυτή του σάλιου, ούτε σαν το νερό ούτε σαν το μέλι.

Ωστόσο, με φυσιολογικό όγκο και ρευστότητα, μπορεί να υπάρχει μόλυνση. Γι αυτό είναι σημαντικός ο τακτικός προληπτικός έλεγχος του άντρα με το androtest, που μπορεί να ανιχνεύσει με βεβαιότητα τις ενδείξεις μιας μόλυνσης. Αν υπάρχουν ενδείξεις, συνίσταται να γίνει πλήρης μικροβιολογικός έλεγχος στο σπέρμα.

Ο μικροβιολογικός έλεγχος είναι απαραίτητο να γίνεται μετά από μια αντιβιοτική αγωγή προκειμένου να βεβαιωθεί ότι το μικρόβιο αντιμετωπίστηκε.

Ο μικροβιολογικός έλεγχος είναι προτιμότερο να γίνεται σε δείγμα σπέρματος, παρά σε ούρα. Τα ούρα περιέχουν μόνο ότι καταφέρουν να παρασύρουν από την ουρήθρα, ενώ το σπέρμα περιέχει υλικό και από τις επιδιδυμίδες, τον προστάτη και άλλους επικουρικούς αδένες.

Μόνο ο πλήρης μικροβιολογικός έλεγχος παρέχει αξιόπιστα αποτελέσματα στον εξεταζόμενο.

Ο έλεγχος με τη μέθοδο PCR είναι ο πιο αξιόπιστος καθότι ψάχνει για το γενετικό υλικό του μικροβίου. Τα μικρόβια που εξετάζουμε με PCR είναι δύσκολα ανιχνεύσιμα με άλλες μεθόδους.

Παρόλο που είναι πολύ σημαντικό να αποκλειστεί η παρουσία των μικροβίων αυτών, συχνά ο έλεγχος για αυτά δεν περιλαμβάνεται στον ετήσιο έλεγχο της συντρόφου (τεστ παπ), γι αυτό είναι απαραίτητο να ελέγχεται ο άντρας τουλάχιστον πριν προχωρήσει το ζευγάρι σε σπερματέγχυση (IUI) ή εξωσωματική. Τα πέντε μικρόβια αυτά μπορούν να προκαλέσουν απόφραξη των σαλπίγγων, σαλπιγγίτιδα, υδροσάλπιγγα, αποβολή, πρόωρο τοκετό, σοβαρά προβλήματα υγείας στο νεογνό, κακή ποιότητα σπέρματος (ασθενοσπερμία, ολιγοσπερμία, τερατοσπερμία), χρόνια προστατίτιδα, επιδιδυμίτιδα και άλλες παθήσεις του ουρογεννητικού και στα δύο φύλα.

Ο πλήρης μικροβιολογικός έλεγχος, με όλες τις εξετάσεις που περιγράφονται παραπάνω κοστίζει 120 ευρώ. Ωστόσο, επειδή είναι πολύ σημαντικός, φροντίσαμε να μειώσουμε το κόστος στη χαμηλότερη τιμή της αγοράς και συνεχώς προσπαθούμε να μειώνουμε ακόμη περισσότερο τη χρέωση στον εξεταζόμενο. Ενδεικτικά, η εξέταση με PCR και για τα 5 σημαντικά μικρόβια κοστίζει 100 ευρώ και αν συνδυαστεί με άλλες εξετάσεις γίνεται περαιτέρω έκπτωση. Θεωρούμε σημαντικό ο μικροβιολογικός έλεγχος να είναι πάντα πλήρης, δηλ. να ελέγχεται το δείγμα για όλα τα μικρόβια, και να μην περιορίζεται μόνο σε μια αερόβια καλλιέργεια, όπως συνήθως γίνεται επειδή κοστίζει λιγότερο.

Σεξουαλικώς μεταδιδόμενα είναι τα μικρόβια που ..συνηθέστερα κολλάνε με τη σεξουαλική επαφή, όχι αποκλειστικά. Μπορούν να μεταδοθούν και με άλλους τρόπους. Επίσης, επειδή οι άντρες σπανίως εμφανίζουν συμπτώματα όταν έχουν κάποια μόλυνση, ενώ δεν έχουν μάθει να εξετάζονται προληπτικώς, μπορεί να έχουν κολλήσει το μικρόβιο πριν πολλά χρόνια.

Στην πράξη όχι, επειδή δεν χρησιμοποιείται όπως θα έπρεπε: της εφαρμογής του προφυλακτικού προηγούνται συνήθως χειραψίες και προκαταρκτικά, κατά τα οποία ανταλλάσσονται υγρά μέσω των οποίων μπορεί να μεταδοθούν μικρόβια και ιοί. Συνήθως το προφυλακτικό μπαίνει λίγο πριν την είσοδο στον κόλπο, τότε όμως προφυλάσσει μόνο από μια ανεπιθύμητη κύηση. Μετά την επαφή, το προφυλακτικό, που έχει επάνω κολπικά υγρά, αφαιρείται με το χέρι και λίγο μετά το ίδιο χέρι μπορεί να ακουμπήσει στο πέος μεταφέροντας τα κολπικά υγρά. Εκτός αυτού, κολπικά υγρά υπάρχουν και γύρο από την περιοχή που καλύπτει το προφυλακτικό, π.χ. στους όρχεις. Όταν το προφυλακτικό αφαιρεθεί και το πέος ακουμπήσει στους όρχεις, εκτίθεται και πάλι σε κάποια μόλυνση.

Συνεπώς, το προφυλακτικό προφυλάσσει αν εφαρμοστεί πριν από οποιαδήποτε χειραψία ή επαφή με τα γεννητικά όργανα και αφαιρεθεί αφού πρώτα πλυθεί καλά η περιοχή. Επειδή αυτό δεν είναι εύκολο να εφαρμοστεί στην πράξη, όποια μόλυνση ανιχνεύεται στον έναν από τους δύο συντρόφους θα πρέπει να αντιμετωπίζεται εξίσου και στον άλλο σύντροφο.

Δεν χρειάζεται. Αρκεί το μικρόβιο να ανιχνευτεί σε έναν από τους συντρόφους για να πάρουν και οι δύο μαζί αγωγή, αφού ένας μικροβιολογικός έλεγχος μπορεί να μην ανιχνεύσει ένα μικρόβιο (άρα αν το μικρόβιο δεν βρεθεί στο/στη σύντροφο, δεν σημαίνει και ότι δεν υπάρχει). Μάλιστα, αν ο/η σύντροφος δεν ακολουθήσει ταυτόχρονα κατάλληλη αγωγή για το ίδιο μικρόβιο, η θεραπεία αποτυγχάνει. Άλλωστε είναι λογικό ότι ένα μικρόβιο που υπάρχει στον ένα σύντροφο υπάρχει και στον άλλο.

Με αντιβιοτική αγωγή. Επειδή οι άντρες σπανίως εμφανίζουν συμπτώματα όταν έχουν κάποια μόλυνση στα γεννητικά όργανα, κάθε φορά που η σύντροφός έχει κάποια μόλυνση, όπως μύκητες, κολπίτιδα, τραχηλίτιδα, ουρολοίμωξη, σαλπιγγίτιδα ή πυελονεφρίτιδα, θα πρέπει εκείνος να συμβουλευτεί τον ουρολόγο του. Όπως είναι λογικό, έχουν και οι δύο το μικρόβιο, αλλά η θεραπεία είναι πολύ διαφορετική. Ενώ στη γυναίκα αρκεί μια αντιβίωση για 1-2 εβδομάδες, για το σύντροφό της απαιτείται συνήθως ισχυρότερη αντιβίωση και μάλιστα για τουλάχιστον 1 μήνα.

Για το μικροβιολογικό έλεγχο δεν έχει σημασία η αποχή. Πρέπει, ωστόσο, να μην έχει γίνει λήψη αντιβίωσης τις τελευταίες 10-15 ημέρες. Το δείγμα σπέρματος μπορεί να συλλεχθεί και στο σπίτι (απαραίτητα με επίδειξη ταυτότητας), αφού μπορεί να προσκομιστεί και εντός δύο ωρών από τη συλλογή. Είναι πολύ σημαντικό, ο εξεταζόμενος να πλύνει τα χέρια του με σαπούνι και να ξεπλύνει καλά το πέος μόνο με νερό πριν τη συλλογή του δείγματος. Η συλλογή θα πρέπει να γίνει σε έναν αποστειρωμένο ουροσυλλέκτη, ενώ θα πρέπει να μη χαθούν οι πρώτες σταγόνες κατά την εκσπερμάτιση.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

κάνε μια ερώτηση και θα απαντήσουμε το συντομότερο