Ο ρόλος του ουρολόγου 2018-02-07T11:43:09+00:00

Ο ρόλος του ουρολόγου

Οι άντρες δεν αντιλαμβάνονται τα συμπτώματα

Τα προβλήματα στον άντρα συνήθως γίνονται αντιληπτά για πρώτη φορά όταν ο άντρας αντιμετωπίζει προβλήματα γονιμότητας. Τις περισσότερες φορές, οι μολύνσεις στα γεννητικά όργανα του άντρα παραμένουν αθεράπευτες για αρκετά χρόνια και η κιρσοκήλη συχνά γίνεται αντιληπτή όταν φτάσει να γίνει αρκετά μεγάλη (3ου βαθμού).

Οι άντρες δεν συνηθίζουν να συμβουλεύονται προληπτικά έναν ουρολόγο περιοδικώς. Με εξαίρεση κάποιες σπάνιες περιπτώσεις αιμοσπερμίας ή οξύ πόνου στους όρχεις, η στυτική δυσλειτουργία φαίνεται να είναι ο συχνότερος λόγος που ένας άντρας επισκέπτεται τον ουρολόγο.

Η λήψη ενός σύντομου ιστορικού αποκαλύπτει ένα ή περισσότερα επεισόδια δυσουρίας ή συχνοουρίας, που μπορεί να υποχώρησαν από μόνα τους. Ωστόσο, ένας άντρας συνήθως δεν αντιλαμβάνεται συμπτώματα που σχετίζονται με κάποιο πρόβλημα των γεννητικών οργάνων του. Ίσως, κάποια φορά, να αντιληφθεί κάποια ελαφρά ενόχληση στους όρχεις, στην οποία δεν θα δώσει ιδιαίτερη σημασία. Άλλες φορές, τα συμπτώματα είναι εμφανή, αλλά ο άντρας δεν τα προσέχει: τέτοια είναι η πρόωρη εκσπερμάτιση, μια ελαφρά ενόχληση μετά την εκσπερμάτιση, μικρός όγκος σπερματικού υγρού (λίγο σπέρμα) ή σπέρμα που κολλάει πολύ. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να σχετίζονται με κάποιο πρόβλημα που ο ουρολόγος είναι αρμόδιος να διαγνώσει και να συστήσει την κατάλληλη θεραπεία.

Σε αντίθεση με τους άντρες, οι γυναίκες μέσω της έμμηνου ρύσης μπορούν να αντιληφθούν κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία του γεννητικού συστήματος: αν η περίοδος έρθει νωρίτερα ή αργότερα, αν το αίμα είναι λιγότερο ή περισσότερο, αν πονάνε περισσότερο στην έμμηνο ρύση, αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά και συμβουλεύονται το γυναικολόγο τους. Οι γυναίκες επίσης εμφανίζουν τσούξιμο όταν έχουν κάποια μόλυνση, ενώ οι άντρες δεν έχουν σχεδόν ποτέ ενόχληση, παρόλο που κολλάνε μικρόβια το ίδιο συχνά.

Επίσης, οι γυναίκες έμαθαν από τον Παπανικολάου να επισκέπτονται προληπτικά το γυναικολόγο τουλάχιστον ετησίως ακόμη κι αν δεν εμφανίσουν κάποιο σύμπτωμα που να τις οδηγήσει νωρίτερα σε αυτόν.

Οι άντρες ούτε συμπτώματα εμφανίζουν, ούτε έμαθαν να επισκέπτονται τον ουρολόγο προληπτικά. Αποτέλεσμα αυτού είναι τα προβλήματα στους άντρες να παραμένουν αθεράπευτα για αρκετά χρόνια. Αν δεν αντιμετωπίσουν προβλήματα υπογονιμότητας ώστε να συμβουλευτούν τον ουρολόγο έστω στη ηλικία των 30-40, θα επισκεφτούν τον ουρολόγο μετά τα 60 όταν συνήθως τα προβλήματα θα έχουν συσσωρευτεί και ενδεχομένως οι βλάβες να είναι μη αναστρέψιμες.

Αντίστοιχα προς το test-Pap της γυναίκας, ο άντρας μπορεί να ελέγξει την υγεία του μέσω μιας ανάλυσης σπέρματος και συγκεκριμένα μέσω του androtest. Η εξέταση αυτή δεν δείχνει απλώς τη γονιμότητα του άντρα. Μέσω της αξιολόγησης των χαρακτηριστικών του σπέρματος μπορούμε να αντιληφθούμε αν το γεννητικό σύστημα του άντρα λειτουργεί σωστά. Η αξιολόγηση των σπερματοζωαρίων μας πληροφορεί για τη λειτουργία των όρχεων, αλλά το σπερματικό υγρό μας πληροφορεί για τη λειτουργία των υπολοίπων αδένων, όπως π.χ. του προστάτη και των σπερματοδόχων κύστεων.

Είναι φανερό λοιπόν ότι όταν οι τιμές της ανάλυσης σπέρματος δεν είναι φυσιολογικές, δεν σημαίνει ότι ο άντρας έχει πρόβλημα γονιμότητας, αλλά κυρίως ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην υγεία του και πρέπει να συμβουλευτεί έναν ουρολόγο για να το αντιμετωπίσει. Ο ουρολόγος, θα διαγνώσει το πρόβλημα και θα συστήσει την κατάλληλη θεραπεία ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα και να βελτιωθεί το σπέρμα.

Ένα ‘αδύναμο’ σπέρμα πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντα από τον ουρολόγο για πολλούς λόγους:

  1. Η πιθανότητα να πετύχει η εξωσωματική αυξάνεται με ένα καλύτερης ποιότητας σπέρμα.
  2. Αν το ‘αδύναμο’ σπέρμα οφείλεται σε μια μόλυνση, η μόλυνση αυτή υπάρχει και στη σύντροφο και μπορεί να προκαλέσει αποβολή ακόμη και αν η εξωσωματική πετύχει.
  3. Ακόμη κι αν δεν υπάρξει αποβολή στην προηγούμενη περίπτωση, το ζευγάρι μπορεί να αποκτήσει παιδί, αλλά η μόλυνση θα απειλήσει την υγεία του προστάτη του στο μέλλον.
  4. Για ένα ‘αδύναμο’ σπέρμα μπορεί ακόμη να ευθύνεται μια κιρσοκήλη ή κάποια ακόμη σοβαρότερη κατάσταση, όπως ο καρκίνος των όρχεων. Ενδεχόμενα που σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποκλειστούν από τον ουρολόγο.

Είναι φανερό λοιπόν ότι ακόμη κι αν η εξωσωματική φαίνεται να είναι η μόνη λύση για να αποκτήσει το ζευγάρι παιδί, η συμμετοχή του ουρολόγου στην προσπάθεια αυτή είναι απαραίτητη.

ΦΟΡΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

κάνε μια ερώτηση και θα απαντήσουμε το συντομότερο